markaulicy

Sesja odbędzie się w budynku Collegium Bobolanum 5 kwietnia 2018 r. w czwartek w godzinach od. 10.00-14.00 w Auli C.

Będzie ona prezentowała dwa przykłady budowania marki: "Łochów kręci" i "Mam pociąg do Tłuszcza".

Uczestnikami sesji będzie młodzież liceów szkół parterskich, która uczestniczyła w kursie marketingu terytoraialnego prowadzonego na PWTW Collegium Bobolanum.

Krótka relacja w Telewizyjnym Kurierze Warszawskim z dn. 5.04.2018 (relacja rozpoczyna się  w 17:38 min. programu)

PROGRAM SESJI

► WIECEJ INFORMACJI O PROJEKTACH...

 

Wprowadzenie – o uczelni, marketingu miejsc i kursie kreacji marki

     Collegium Bobolanum Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie jest jedną z około 200 funkcjonujących w świecie  uczelni prowadzonych przez jezuitów. Od 1926 r. jest uczelnią publiczną, finansowaną przez Państwo. Prowadzi trzy kierunki studiów – teologię, pedagogikę i politologię. Jedną ze specjalności politologicznych oferowanych studentom jest marketing terytorialny, nazywany także marketingiem miejsc. To w ramach tej specjalności uruchomiony został kurs marketingu miejsc zatytułowany – „Zbuduj markę swojej ulicy”. Prowadził go dr Krzysztof Bakalarski. Trwał od listopada 2016 r. do maja 2017 r. Projekt kierowany był do uczniów szkół partnerskich i był inicjatywą mającą na celu spopularyzowanie tego kierunku studiów wśród młodzieży, a zarazem ukazanie potencjału tej dziedziny wiedzy i praktyki społecznej w czynieniu lepszą otaczającej nas rzeczywistości, budzeniu wrażliwości młodzieży na historię, tradycję i kulturę miejsc, w których żyją, mieszkają lub uczą się.

     Marketing terytorialny jest bowiem przede wszystkim sposobem na czynienie realnej zmiany w otaczającej nas rzeczywistości, a potem dokonania promocji tego odmienionego miejsca. Zbyt często traktuje się marketing jako sposób „zaczarowania” rzeczywistości, jako formułę, w której logo, slogan czy kolorowy obrazek reklamy ma zastąpić realną zmianę. Tymczasem nie ma nic gorszego niż chwalenie się czymś, czego w rzeczywistości nie ma. Zawsze trzeba pamiętać, że najlepszą reklamą jest ... dobry produkt. To był punkt startu naszego wspólnego z młodzieżą działania.

     Kluczem do zbudowania zainteresowania miejscem jest stworzenie takiego właśnie dobrego produktu. Należy zacząć od poszukiwania atrybutu miejsca i w oparciu o niego zbudować ów „produkt”, ukazać istotną dla ludzi  wartość, na której można oprzeć  strategię marki. Atrybutem może być specyficzna atmosfera miejsca tworzona przez ludzi lub naturę, jakiś zabytek, lokalna legenda, powstały tu przysmak kulinarny, czy znana postać związana z miejscem. Jeśli brakuje czegoś wyrazistego, można odszukać coś wcześniej niedocenianego – i … „rozdmuchać” to. Można też uruchomić wodze wyobraźni, a ta – jak mawiał Albert Einstein – jest ważniejsza od wiedzy. Staraliśmy się poprzez pracę przy projektach pobudzać także właśnie wyobraźnię uczestników kursu.

     Marketing miejsc to pielęgnowanie lokalności, wspieranie zaangażowania mieszkańców w kształtowanie miejsca oraz świadomość, że istnieją przestrzenie oraz takie formy aktywności, w przypadku których wiodącym wyznacznikiem istnienia nie jest materialny zysk a poczucie dumy, sensu istnienia i radości z tego kim jesteśmy. To zwłaszcza w przypadku ludzi młodych – ważna lekcja wychowania, odkrywania własnych korzeni, losów przodków  czy interesujących historii sąsiadów.

 

Opis Projektów

 

► ,,juRAJski Kozłowski’’

Autor projektu: Oskar Wójcicki (Zespół Szkół Licealnych i Technicznych nr 1 w Warszawie)

     Projekt jest koncepcją nadania charakteru parku im. Romana Kozłowskiego, który znajduje się w Warszawie na Ursynowie. Dla mieszkańców dzielnicy jest to miejsce spacerów i uczestnictwa w czasami organizowanych  imprezach plenerowych.

     W zamyśle autora projektu marki parku jest stworzenie jednej z wizytówek dzielnicy,  a może nawet ważnej pozycji na liście atrakcji turystycznych Warszawy.

     Miejsce ma zapewniać wiele pozytywnych emocji, niezapomnianych doznań przez połączenie rozrywki z edukacją prowadzoną w nietuzinkowy sposób.

     Podstawowym zamysłem jest zbudowanie edukacyjno-rozrywkowego parku jurajskiego, gdzie odwiedzający mogliby się poczuć jak w świecie sprzed milionów lat, oderwać się od otaczającej ich rzeczywistości i mieć okazję do aktywnego wypoczynku i integracji z rodziną, bliskimi, znajomymi.

 

„Mam pociąg do Tłuszcza”

Autorzy projektu: Damian Ciok,  Anna Dudzik,  Beata Kalinowska,  Filip Kubuj,  Paulina Kurowska, Kacper Mróz,  Dominik Sadowski,  Aleksandra Ślesik (Zespół Szkół im. K.K. Baczyńskiego w Tłuszczu)

     Projekt jest pomysłem budowania marki ulicy, przy której znajduje się Zespół Szkół im. K.K. Baczyńskiego w Tłuszczu. Identyfikacja zasobów miejsca pozwoliła na poznanie jego interesującej historii.

      Od 1897 r. Tłuszcz stał się ważnym węzłem komunikacyjnym. Budowa stacji i linii kolejowych (warszawsko-petersburskiej i pilawsko-ostrołęckiej), podzieliła teren istniejącego tu dotąd folwarku. Wkrótce ziemia dworska została wykupiona i podzielona  na parcele, na których wyrosła osada. Do niej zaczęła napływać ludność żydowska, co wywarło pozytywny wpływ na handel i rzemiosło oraz  polska, którą przyciągały warsztaty kolejowe i uruchomiona w 1906 r. huta szkła. Okazało się, że huta znajdowała się w miejscu, gdzie obecnie jest szkoła autorów projektu. Przeprowadzone z okolicznymi mieszkańcami wywiady ukazały zarazem, że potrzebują oni „miejsca do spotkań”. Ponadto w ramach przeprowadzonej reformy oświaty w Zespole Szkół powstała szkoła podstawowa. Poznana historia i współczesność miejsca pozwoliły na ustalenie jego atrybutu, którym stała się  integracja społeczna poprzez edukację historyczną.

     Na terenie Zespołu Szkół stoi swoisty pomnik przeszłości – zabytkowa lokomotywa. W projekcie zaplanowano, by obok powstał nowoczesny „Szklany Pociąg”, który miałby „zabierać” chętnych w podróż do przeszłości. Będzie to oferta tak dla dorosłych mieszkańców, którzy niestety nie znają historii miejsca, w którym żyją oraz dla dzieci i młodzieży, oferując im ciekawą i innowacyjną lekcję tradycji i historii Tłuszcza. We wnętrzu „Szklanego Pociągu” będą mechanizmy, dzięki którym wirtualnie przeniesiemy się w przeszłość – w dowolne miejsce i czas na trasie Kolei Petersburskiej oraz historii Tłuszcza, zwłaszcza istniejącej tu w przeszłości huty szkła.

     Po opuszczeniu „Szklanego Pociągu” będzie można skorzystać z placu zabaw dla dzieci oraz kawiarenki, w której będą mogli spotykać się sąsiedzi. Ma ona być miejscem integracji oraz spełniać funkcję tzw. kawiarenek obywatelskich, gdzie poprzez dyskusję mieszkańcy poszukują sposobów rozwiązania pojawiających się problemów, mogąc zarazem skosztować ciast i sałatek przygotowanych przez okoliczne gospodynie oraz napić się herbaty z kubka z  logo projektu „Mam pociąg do Tłuszcza”. Tym logo jest  nowoczesny, szklany pociąg, nawiązujący do tradycji huty szkła.

     Elementem uzupełniającym funkcjonowanie kawiarenki, czy szerzej zaprojektowanego terenu integracji i edukacji, jest stworzona w ramach projektu gra planszowa, której zadaniem jest przekazywanie historii Tłuszcza. To atrakcyjny sposób na zdobycie wiedzy i zarazem dobrą zabawę. 

     Zaplanowana także została kolejka wąskotorowa, która na co dzień będzie służyła uczniom technikum o specjalności  technik transportu kolejowego do ćwiczeń praktycznych, a poza czasem lekcji będzie rozrywką dla mieszkańców ulicy.

Link z ilustracjami do projektu: http://www.bobolanum.edu.pl/aktualnosci/534-tluszcz

 

► „Podróż do wnętrza Wiśniowej”

Autorzy projektu: Krzysztof Kondera,  Sebastian Mysiakowski,  Adam Żmuda (Zespół Szkół Licealnych i Technicznych nr 1 w Warszawie)

     Celem projektu jest zbudowanie marki ulicy Wiśniowej znajdującej się na Mokotowie. Zidentyfikowanymi, ważnymi w ocenie autorów projektu, zasobami ulicy uznane zostały następujące elementy:

– Zespół Szkół Licealnych i Technicznych nr 1 w Warszawie – to szkoła nowoczesna i otwarta na potrzeby młodych ludzi, zajmująca budynek starych, carskich koszar, posiadający niezbadane dotąd i niewykorzystane podziemne lochy;

– Państwowy Instytut Geologiczny, najstarszy polski instytut naukowy o zasięgu ogólnokrajowym, powołany 7 maja 1919 r.;

–   Muzeum Geologiczne Państwowego Instytutu Geologicznego istniejące już  ponad 90 lat.

     Podziemia pod budynkiem szkoły oraz sąsiedztwo instytucji zajmujących się geologią podsunęło autorom pomysł na zdefiniowanie atrybutu marki. Stała się nią edukacyjna wyprawa do wnętrza ziemi. Pomysł zawiera w sobie nie tylko rzeczywiste składowe dostępne na ulicy, ale także elementy wyobrażeniowo-emocjonalne wyrosłe z literatury fantastycznej – „Podróży do wnętrza ziemi” Juliusa Verne oraz filmu o takim tytule. „Podróż do wnętrza Wiśniowej” to atrakcyjny sposób nauki geologii, poznania pokładów i zasobów ziemi, zwłaszcza tej, na której położona jest ul. Wiśniowa, czy szerzej – Warszawa.

     Wejście do podziemi pod budynkiem szkoły – to pierwszy etap podróży. Tam ma powstać escape room – pokój zagadek opierający się na klasycznych zasadach – 60 minut na otwarcie drzwi przy pomocy klucza, który należy odnaleźć poprzez rozwiązywanie po drodze najróżniejszych zagadek głównie z zakresu wiedzy geologicznej. Oczywiście wpierw każdy gracz zabrany zostanie w wirtualną podróż do wnętrza ziemi, by „naocznie” zdobyć niezbędną do gry wiedzę.

     Główną cechą pokoju będą walory edukacyjne – przy wsparciu geologów, informatyków i mechatroników zostanie stworzona atrakcja, która poprzez różnorodne łamigłówki przybliży odwiedzającym te nauki, a jednocześnie nie będzie wymagała od nich specjalistycznej wiedzy z żadnej z nich.

     Projekt kierowany jest przede wszystkim do młodzieży ze szkół podstawowych. Ma być to nie tylko atrakcyjna lekcja geologii, ale także historii ziemi, miejsca, na którym jest Warszawa. Ponadto ma popularyzować wiedzę o zasobach ulicy Wiśniowej, budując w ten sposób ich popularność i markę samej ulicy, jako niepowtarzalnego miejsca w Warszawie. Jednym ze sposobów promocji tej atrakcji stanie się specjalnie opracowana tematyczna gra komputerowa zatytułowana „Podróż do wnętrza Wiśniowej.”

 

► „Łochów kręci”

Autorzy projektu: Maria Gromek,  Bartłomiej Klimek,  Karolina Laskowska,  Magdalena Nowotka,   Paulina Ogonowska,  Dominik Owsianka,  Hubert Pełka,  Gabriela Rybner, Radosław Święs, Paweł Telak, Patrycja Wielgat, Robert Wiśniewski, Olga Zarzycka (Liceum Ogólnokształcące im. M. Sadzewiczowej w Łochowie)

     Uczestnictwo w kursie umiejętności budowania marki miejsca, zainspirowało grupę uczniów z Liceum w Łochowie przede wszystkim do poszukiwania miejsca, którego markę mogliby tworzyć.  Identyfikacja zasobów materialnych Łochowa, jego historii, losów ludzi i instytucji dotyczyła także historii własnej szkoły i miejsca, na którym stoi.

     Zamysł powołania w Łochowie szkoły średniej powstał  już w czasie okupacji hitlerowskiej wśród miejscowych nauczycieli tajnego nauczania. 18 października 1944 r. grupa działaczy oświatowych z terenu Łochowa powołała Gimnazjum. Rosnące potrzeby edukacyjne Łochowa spowodowały wybudowanie w 1964 r. nowej siedziby Liceum. Teren na którym znajduje się szkoła jest duży i oddzielony od miasta torami. W okolicy zamieszkuje coraz więcej osób, a poza budynkiem liceum i halą sportową nie ma tu nic atrakcyjnego dla mieszkańców.

     Autorzy projektu uznali więc, że należy temu „zapomnianemu” i dotąd nijakiemu miejscu nadać atrakcyjny charakter. Postanowili wykreować markę ulicy, gdzie znajduje się szkoła. Zaczęli poszukiwać szczegółowych informacji historycznych o najbliższej okolicy, rozmawiać z mieszkańcami, czytać. Dowiedzieli się, że były tu rozległe lasy gdzie książęta mazowieccy polowali. Te tradycje znalazły nawet odbicie w herbie miasta. Takie elementy stały się inspiracją dla zbudowania pomysłu tajemniczej historii, legendy, w której wykorzystana też została znajdująca się opodal szkoły stara kuźnia.

     Przeprowadzone badania terenowe pozwoliły poznać sąsiadów szkoły, mieszkańców okolicznych ulic. Efektem rozmów był wniosek, że większości osób brakuje przyjaznego miejsca spotkań oraz rozmowy z drugim człowiekiem. I tak zrodził się pomysł na mały obywatelski placyk, który składa się z: placu zabaw, siłowni i skateparku na powietrzu, a także kawiarenki obywatelskiej. Przedsięwzięcia wychodziły naprzeciw potrzebom młodzieży, dzieci i dorosłych, uczniów szkoły i mieszkańców rozrastającego się osiedla.

     Projekt łączy edukację, poznawanie historii i tradycji miejsca z zabawą i integracją społeczną oraz międzypokoleniową, prowadzoną w oparciu o planowaną infrastrukturę, w którą wkomponowane będą m.in. gra komputerowa oparta o historię książęcych polowań i zbudowanej przez autorów projektu tajemniczej łochowskiej legendy, tematyczny komiks oraz guest – gra terenowa pozwalającą poznać miejsce i jego zasoby – historyczne i współczesne, a jednocześnie doskonale się bawić.

Link z ilustracjami do projektu: http://www.bobolanum.edu.pl/aktualnosci/535-lochow